2005/Dec/05

ตีหนึ่งกว่าแล้ว
หัวใจของชั้นมันว้าวุ่นมากๆ
ทั้งที่เพิ่งจะอ่านแฮรี่เล่มหกจบไปแท้ๆ..
หวังว่าจะให้มันช่วยให้ไม่ต้องคิดอะไรมาก
แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรชั้นขึ้นมาเลย

ชั้นกำลังทำอะไรอยู่
ชั้นทำอะไรลงไป
ชั้นไม่เข้าใจจิตใจตัวเองเลย
ชั้นได้ทรยศต่อคนที่ชั้นรักมาก(แม้เขาอาจจะไม่ได้รักชั้นก็ตาม)
ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม
มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวชั้นกันแน่..

วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย
แต่มันก็เหมือนกับวันอื่นๆทั่วไป
แต่ทำไมชั้นต้องคิดอะไรมากมายขนาดนี้ด้วย..

อยู่หอคนเดียวมาได้สองวันกว่าๆแล้ว..
แน่ล่ะ หยุดตั้งสามวันเค้าก็ต้องกลับบ้านกันบ้าง
แต่ชั้นก็ไม่ได้กลับ
นอนคนเดียวมาสองคืนแล้ว
ถึงแม้ว่าชั้นจะชอบการอยู่คนเดียวมากแค่ไหนก็เถอะ
แต่ก็รู้สึกเหงามากเหมือนกัน
โบ้ไม่ได้อยู่ที่นี่ที่หอนี้ เขากลับบ้าน
ทำให้เหงาขึ้นเป็นทวีคูณ
การที่ไม่ได้เห็นหน้าเขา เห็นรอยยิ้มของเขา พูดคุยกับเขา ได้ยินเสียงเขา
มันยิ่งกว่าถูกจับขังคุกอัซคาบันเสียอีก
ชั้นเหงาเหงามากๆ
เลยคิดจะหาอะไรทำเพื่อเติมเต็มความว่างเปล่านั้น
แล้วชั้นก็เจอกับเคน แฟนเก่า..
ถึงจะเลิกกันไปแล้วแต่เราก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
เราต่างก็เข้าใจว่าเราทั้งคู่อยู่ด้วยกันไม่ได้
และจากการที่เราทดลองอยู่ด้วยกันระยะหนึ่งก็พบว่า
เราต่างกันเกินไป.ในบางเรื่อง.ชั้นพยายามจะรับให้ได้
แต่ชั้นจะทนได้ซักเท่าไหร่กันนะ..
แล้วเราก็เลิกกัน
ชั้นเลยเอ่ยปากชวนเขาเล่นๆว่าคืนนี้มานอนด้วยกันมั้ย
และเค้าก็รับคำ
ซึ่งเราทั้งสองคนต่างก็รู้แน่นอนว่า
มันไม่มีทางกลับเป็นเหมือนเดิมได้อยู่แล้ว
เค้าแค่รับปากไปอย่างนั้นเอง

แต่ทำไมชั้นไม่เข้าใจเลย
ทำไม..ชั้นต้องรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หน้าอกขึ้นมาตอนที่ชั้นเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง
ทั้งสองคนโอบกอดกันแน่น
ชั้นไม่เข้าใจเลยทำไมล่ะ
ทั้งที่ชั้นเป็นคนตีตัวออกห่างจากเขาเอง..
ทั้งที่ชั้นจากเขาไปเอง..
ทำไมชั้นต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยล่ะ..
ความรู้สึกนี้กวนใจชั้นตลอดเวลา ทำให้กินก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟอร่อยน้อยกว่าปกติ

หรือนี่เป็นความรู้สึกของผู้แพ้กัน?
ชั้นแพ้ผู้หญิงคนนั้นแล้วสินะ
งี่เง่าน่า
ชั้นจะแคร์ทำไมล่ะก็แค่ผู้ชายคนเดียว
แถมผู้ชายอีกค่อนชั้นปีก็อยากจะคบกับชั้นมากกว่าคบกับผู้หญิงคนอื่นๆ
จะบอกให้ว่าหล่อนได้ของมือสองไปนะจะบอกให้
ชั้นไม่รู้นะว่าเธอคนนั้นจะรักเคนจริงรึเปล่า
แต่ตลอดเวลาที่คบกับเค้า..ชั้นรักเค้าแน่ๆล่ะ

สักพักชั้นก็เลิกคิดเรื่องนี้..
เลยเดินขึ้นไปหาเพื่อนที่ห้องข้างบน..
มันไม่อยู่เวรเอ๊ย ชั้นเหงาจะตายแล้วนะ
เลยเลิกล้มความตั้งใจเดิม เดินลงกลับมาที่ห้อง
ระหว่างทางก็เจอกับคนคนหนึ่ง
เขาเป็นรูมเมทของเคน
เขากับชั้นก็แบบว่ามีความสัมพันธ์อะไรกันนิดหน่อย
ด้วยความเหงาคูณความแร่ดบวกความปากพล่อย
เลยหลุดปากบอกไปว่า..วันนี้นอนคนเดียว จะมานอนด้วยกันมั้ย
แน่นอนว่าเขาโอเคแบบมีเลศนัย
แล้วเขาก็มาที่ห้องชั้น

แล้วเราสองคนก็มีอะไรกัน

ชั้นรู้อยู่แล้วว่ามันต้องลงเอยแบบนี้
ชั้นทำแบบนี้ด้วยข้ออ้างว่าชั้นเหงา
แน่ล่ะ ข้ออ้างนี้ฟังดูไม่เคยขึ้นเลยสักครั้ง
ชั้นแค่อยากจะเติมเต็มใจที่ว่างเปล่าตอนนี้
แค่นี้เองเหรอ? ชั้นทำลงไปเพราะเรื่องแค่นี้เองเหรอ?
ชั้นถามตัวเองแล้วก็รู้สึกตัวว่า..
ชั้นได้ทรยศต่อความรักที่ชั้นมีให้โบ้ไปจนหมดสิ้น
ชั้น.ไม่อาจข้ออ้างอะไรมาลบล้างสิ่งนี้ได้
ชั้นปล่อยให้ความรู้สึกว้าเหว่และอารมณ์ชั่ววูบพาไป
ตอนนี้รู้สึกไม่ดีเอามากๆ
ชั้นทำอะไรลงไปมารู้ตัวตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว
นี่ขนาดยังไม่ได้คบกับโบ้ยังเป็นแบบนี้..
ถ้าหากชั้นได้คบกับเค้าขึ้นมาล่ะมันจะเป็นยังไงกัน
เพียงแค่เค้าไม่อยู่แค่นี้เองชั้นก็..

ชั้นเสียใจ
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษนะ.โบ้
ถึงแม้ว่าโบ้จะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ตาม
ชั้นจะไม่ทำอีก หากโบ้รู้เรื่องนี้จะตบหน้าเรากี่ทีก็ได้
ขอโทษจริงๆ..เรารักโบ้มากเลยนะ ขอโทษ

Comment

Comment:

Tweet


ง่า อ่านจบคอมเมนต์ไม่ถูกเลยแฮะ
เอาเป็นว่าที่ผ่านไปแล้วมันแก้ไขอะไรไม่ได้
แต่ถ้ารู้ว่าไม่ดีก็อย่าให้มีคราวหน้าไงครับ
#2 by โด่คุง..lost in space At 2005-12-20 10:42,
ฟอนต์สีชมพูแสบตามากเลย @_@

มาเข้าชมรมคนขี้เหงามั้ย เจอกันใน irc ได้ทุกวัน - 3-
#1 by EDS At 2005-12-05 05:11,